آنجا که دانا بود هر که توانا بود !/ تورج عاطف

فردوسی بزرگ پند جاودانه ای برای ما کرده است

توانا بود هر که دانا بود

زدانش دل پیر برنا بود

بحث جالبی در مورد تاریخ اروپا را می خواندم . حکایت عبور از قرون وسطی به رنسانس و بعد عصر خرد و روشنگری و انقلاب صنعتی و... این که چگونه اروپائی ها در جائی از تاریخ توانستند رهبر جهان فکر و اندیشه و در پی آن توانائی و قدرت بشوند . در این بحث گفته می شد دوران روشنگری تنها جنگ مردم به جان رسیده با استبداد مذهبی قرون وسطی نیست . بحث روشنگری آنجا داغ شد که اروپائی که در روزگار کشف بزرگ با کشتی هایش در آخر قرن پانزدهم و آغاز قرن شانزدهم به آمریکا رسید و تمدن های آزتک و اینکا را شکست داد و نابود و تمامی طلاها را به اروپا سرازیر کرد و ثروتمند شد به اندیشه های حاصل از این ثروتمند رفت و این آغاز عصر های بزرگ روشنگری و خرد بود و ثروت توانست فکر و اندیشه و جهد بیافریند و دانش بخواهد موسسات دانشگاهی بسازد به جنگ خرافه برود و سرانجام به انقلاب صنعتی برسد یعنی توانا بود هر که دانا بود می تواند این گونه باشد که دانا بود هرکه توانا بود. ما توانا نیستیم . دانشگاه ما توانا نیست چون توجهی به آن نمی شود و توجهی به اساتید برجسته و تبادل علم و شرایط دانشچو و استفاده از منابع نمی شود . دانشگاه ما ناتوان است پس دانا نمی تواند باشد و چنین نادانی است که صنعت ما و اقتصاد ما و ... ناکار آمد است . دانشگاه ما مرکز مدرک سازی شده است و مسئله این نیست که بیراوند دکتر هست یا نیست ؟ مگر داشتن مدرک دکتری برای بیرانوند سخت تر از حکم محرومیت خیالی اوست؟ مگرما در زمینه دکتر و استاد دانشگاه ظاهری کمبود داریم که حالا فریاد وا مصیبتا برای بیرانوند می زنیم؟

اقتصاد ما فقر و ناتوان است چون دانا نیست زیرا از فاکتورهای دانائی دوری می کند ورزش ما ثروتمند و توانا نیست چون دانا نیست زیرا افرادی در آن کار می کنند که هیچ دانشی در آن ندارند .

فوتبال ما فقیر ناتوان است چون دانا نیست . بیرانوند از چه کسی یاد بگیرد از بزرگترهای بیرانوند در تیم چه کسانی هستند ؟ همان هائی که نخواندن کتاب را با افتخار فریاد می زدند .

سینما ما فقیر ناتوان است چون دنبال دانائی نیست فرهنگ ما ناتوان است چون دانائی را نمی خواهد . ما ناتوانیم زیرا دانائی دشمن ماست . فقر ما در بسیاری از جنبه های زندگی ما است اما فقر دانائی مادر همه آنها است